Urdaibai

Ramsar zerrendan: 1993tik.
Azalera: 945 ha.
Bestelako babes neurriak:

• Biosferako erreserba, 1984tik
• Hegaztientzako Babes Bereziko Eremua
• Natura 2000 Sarean Garrantzi Komunitarioko Leku

Informazio gehiago:

• Sarbideak
• Kontserbatzioa
• Arriskuak
• Turismoa
• Deskripzio fisikoa
• Deskripzio ekologikoa
• Populazioa
• Organo Kudeatzailea

Kartografia

Nazioarte mailako hezegune garrantzitsu izendatzeko irizpideak

Itsasora bidean, azkeneko kilometroetan, Oka ibaiak itsasoaren bisita hartzen du: itsasgora eta itsasbeheren konpasean sekulako paisaia ederra moldatu dute biek elkarlanean, oparotasun kromatiko eta biologikoz osatua. Urdaibai da hori, padurak berezkoak dituen era guztietako ingurune ekologikoak hobekien mantendu dituen euskal itsasadarra, alegia.

Estuario zabal ikusgarriak behatzailearen begia betetzen du, hondartza eta lohietako ur eta ertzetan umiltasunez hazten eta ugaltzen diren landare espezieen aniztasun eta berezitasun osoa harrapatu ezinik: landare horien presentzia oinarri ezinbestekoa du padurako ekosistema honen osasun onak, eta botanikan hezeguneak duen garrantzia aise justifikatzen du.

Inguruetako hiri eta industrien kutsaduraren eta, bestetik, jolas eta olgetarako asmoek eraginiko presioaren ondoriozko amenazo larria nozitzen du Urdaibaik baina, hala ere, berezko aberastasuna mantendu du eta hortxe segitzen du, migrazioetan hegaztien pausagune eta atsedenleku hautetsia. Txirria, lertxun hauskara, lertxuntxo txikia, lezkari karratxina, ahate txistularia eta kurlinta, besteak beste, Urdaibaiko paisaian ohiko lagunak dira, migrazio garaietan edo negute gorrian.

Gure inguruetan behatzeko batere errazak ez diren uretako hegazti arraroek ere egiten diote bisita hezeguneari, hala nola branta musubeltza, beltxarga, izotz ahatea, eider eta ahatabeltz hegalzuriak; bestetik, Kantauri osoan mokozabalen populazio ugarienen atsedenlekua da Urdaibai.

Hegaztiak nabarmenenak badira ere, ez dira izaki bakarrak: arrainek (itsas amuarrainak eta zarboak, adibidez), anfibioek (txantxikua, igel arrunta, uhandre marmolairea) eta ugaztunek (ipurtatsa edo arrisku bizian dabilen bisoi europarra, besteak beste) bizitegi egin dute Urdaibai.

Itsasora bidean, azkeneko kilometroetan, Oka ibaiak itsasoaren bisita hartzen du: itsasgora eta itsasbeheren konpasean sekulako paisaia ederra moldatu dute biek elkarlanean, oparotasun kromatiko eta biologikoz osatua. Urdaibai da hori, padurak berezkoak dituen era guztietako ingurune ekologikoak hobekien mantendu dituen euskal itsasadarra, alegia.

Estuario zabal ikusgarriak behatzailearen begia betetzen du, hondartza eta lohietako ur eta ertzetan umiltasunez hazten eta ugaltzen diren landare espezieen aniztasun eta berezitasun osoa harrapatu ezinik: landare horien presentzia oinarri ezinbestekoa du padurako ekosistema honen osasun onak, eta botanikan hezeguneak duen garrantzia aise justifikatzen du.

Inguruetako hiri eta industrien kutsaduraren eta, bestetik, jolas eta olgetarako asmoek eraginiko presioaren ondoriozko amenazo larria nozitzen du Urdaibaik baina, hala ere, berezko aberastasuna mantendu du eta hortxe segitzen du, migrazioetan hegaztien pausagune eta atsedenleku hautetsia. Txirria, lertxun hauskara, lertxuntxo txikia, lezkari karratxina, ahate txistularia eta kurlinta, besteak beste, Urdaibaiko paisaian ohiko lagunak dira, migrazio garaietan edo negute gorrian.

Gure inguruetan behatzeko batere errazak ez diren uretako hegazti arraroek ere egiten diote bisita hezeguneari, hala nola branta musubeltza, beltxarga, izotz ahatea, eider eta ahatabeltz hegalzuriak; bestetik, Kantauri osoan mokozabalen populazio ugarienen atsedenlekua da Urdaibai.

Hegaztiak nabarmenenak badira ere, ez dira izaki bakarrak: arrainek (itsas amuarrainak eta zarboak, adibidez), anfibioek (txantxikua, igel arrunta, uhandre marmolairea) eta ugaztunek (ipurtatsa edo arrisku bizian dabilen bisoi europarra, besteak beste) bizitegi egin dute Urdaibai.