Asko dira, egunero-egunero eskolarako bidea egiten duten haurrak. Azken aldian, ordea, geroz eta gehiagok joan-etorriak autoz egiten dituzte. Egia da garraio publikoaren erabilerak gora egin duela, edo geroz eta hiritar gehiago ibiltzen direla bizikletaz edo oinez, baina oraindik asko dira seme-alabak eskolara autoz eramaten dituzten gurasoak.

Zergatik? Arrazoiak askotarikoak dira. Batzuk, gizarteak inposatzen digun erritmo biziaren pean bizi garelako; beste batzuk, berriz, kontzientziazio faltagatik. Eta beldurragatik. Izan ere, hirietan eskaintzen diren jarduera ugarietara, eskola horien artean, haurrek modu autonomoan joateko aukerarik ez daukate.

Hiriak helduen eta auto-gidarien arabera diseinatu eta antolatzen dituzte, eta mentalitate hori aldatzea komeni da ibilgailuen zirkulazioa haurrentzat arriskutsua delako, poluzio atmosferikoa eragiten duelako, bizikletaz eta oinez ibiltzea osasungarriagoa delako… zerrenda amaigabea litzateke.

Eskolako bidea oinez, bizikletaz edo garraio publikoa erabiliz egiten badugu, mugikortasun iraunkorra sustatuko dugu gure seme-alabak ingurumenarekiko errespetu gehiago erakusten duen eta osasungarriagoa den eredu batean heziz.