Lurzorua protagonista aktiboa da naturaren orekan ezinbesteko garrantzia duten ziklo kimikoetan. Izan ere, ekosistemen barruan erregulazioko zeregin nagusiak betetzen ditu.

Uraren zikloan, urak funtsezko lekua betetzen du. Euriaren bidez lurzorura iristen den urak zeharkatu egiten du, azaleko isurketa gisa nahiz lurpeko korronte gisa, edo zuzenean ebapotranspirazioko edo transpirazioko fenomenoen bidez.

Lurzoruak protagonista nagusi gisa betetzen duen beste zeregin garrantzitsu bat landareentzat eta lurzoruko mikroorganismoentzat elikagarriak diren substantziak sortu eta garraiatzea da. Lurzoruak karbono, sufre, nitrogeno eta fosforoaren zikloetan esku hartzea ezinbestekoa da ekosistemen oreka gordetzeko.

Gizakiak lurzoruan esku hartzeak ziklo biogeokimiko horiek alteratu egiten ditu, eta arazo ekologiko globalak sorrarazten ditu. Uraren zikloan, esate baterako, eragin handiena duen gizakiaren alterazioa eragindako desertizazioaren fenomenoa dela uste da, ebapotranspirazioa ezeztatu egiten baitu, eta euri-erregimenean eragina du.