Lurzorua azpiegiturak –etxebizitzak, industria-eraikinak, errepideak, aisialdiko eremuak, hondakinak uzteko eremuak- garatzeko ingurune fisikoa ere bada. Lurzoruaren ezaugarri fisiko, kimiko eta mekanikoek hein handian baldintzatzen dute azpiegitura horien bideragarritasun tekniko eta ekonomikoa.

Eraikitako eremuek autonomia-erkidego honetako lurraldearen % 5 inguru hartzen dute, eta Europan % 2 besterik ez. Euskal orografia malkartsuaren ondorioz, biztanle gehienak dentsitate handiko hirigune gutxi batzuetan pilatzen da.

Industria-instalazioek lurraldearen zati handi bat hartu izan dute betidanik. Askotan hirietan bertan egon ohi ziren, edo agian zuzenagoa izango litzateke hiriak industria handien inguruan hazi zirela esatea. Etengabe hazten ari den urbanizazioak eragindako azaleraren zigilatzearen eta trinkotzearen ondorioz, lurzoruek oxigeno gutxiago eskura dezakete eta, beraz, lurzoruen jarduera biologikoa ere murriztu egiten da.