Lurzorua iragazle eta indargetzailea den aldetik, substantziei mekanikoki eusteko edo adsortzioaren bidez finkatzeko ahalmena du. Ahalmen hori erabakigarria da lurpeko eta azaleko urak sar daitezkeen eragile kaltegarrietatik babesteko, bai eta eragile horiek elikadura-ziklora transmititzea eragozteko ere: landareak, animaliak eta gizakiak.

Horrez gain, lurzoruak zenbait konposatu organiko eralda ditzake, deskonposatuz edo haien egitura aldatuz, eta ondorioz substantzia ugari mineralizatzea lortzen da. Lurzoruak eragile kimikoen eraginak konpentsatzeko duen ahalmena, ordea, mugatua da; ahalmen hori hondatzeak lurzoruaren funtzio natural garrantzitsuak murriztu edo erabat geldiarazi egin ditzake. Metatzeko duen ahalmena gainkargatzen bada, lurzorua substantzia kimiko eta poluitzaileen foku igorle bihurtuko da, eta substantzia horiek lixibiatu eta urei eragin egingo diete.