Zenbait zuhaitz oso ongi moldatzen dira erriberetako inguru aldaketetara (adibidez haltza, zumea edo makala) eta zuhaiztiak eratzen dituzte, galerian eratutako ibaiertzeko basoak izenekoak. Baso horietan zuhaitzek korridore luze eta estuak eratzen dituzte eta landaretza desberdina izaten da lekuaren arabera (aldaera asko daude Bizkaiko itsasaldeko ibarretatik hegoaldeko Errioxako lurretara).

Itsasotik gertu dauden iparraldeko ibarretan erriberako basoetan ondorengo landareak dira nagusi: haltzak, iratze handiak eta astigar zurien eta makalen sailak.

Arabako Lautadako ibai garrantzitsuenetan ere haltza da nagusi, ibai txikietan, berriz, lizarrak eta zumarrak. Baso eremu horretatik ibaira bitartean zumeak egoten dira, ura zuzenean ukituz eta lehen lerroko zuhaixka hilara eratuz.

Arabako Erriberan ibai nagusien ibaiertzetan lertxundiak eta haltzadiak dira nagusi. Ibai txikiagoetan, berriz, lizardiak eta zumardiak. Lizarren edo haritz kandugabeen ordez lizar hostotxikiak eta erkametzak hazten dira, eta landare igokariek (adibidez huntzek, lupuluek edo aihen zuriek) lianak hedatzen dituzte erriberako zuhaitzen artean.

Errioxa Arabarreko Ebroren ertzetan aurreko zonan han-hemenka azaltzen diren zenbait zuhaitz nagusitzen dira (adibidez zurzuriak, makal beltzak eta zume zuriak) eta iratze handiak desagertu egiten dira. Haltza bakan batzuk baino ez daude eta ibai txikietan desagertu ere egiten da. Azken ibai horietan zumarrak eta lizarrak dira nagusi. Legar hobien gainean zumeek eta zume hostoestuek zuhaiztiak eratzen dituzte eta ibaia handituta datorrenean uholdeei aurre egiten diete.

Erriberako landaretza aztertuz, ibaialderen bidez ibaia nola kontserbatzen den jakin nahi da. Hau da: argi jakin landaretza non dagoen egoera onean, non diren nagusi ohianeztapenak eta, azkenik, non ez dagoen berezko landaretzarik.